NK masters dag 2: vijf records
![NK masters dag 2: vijf records](https://d2aiem8k52mzhj.cloudfront.net/Migratie/_1680x945_crop_center-center_80_none/Atletiekbaan.jpg?v=1661259812)
De tweede dag van de Nederlandse kampioenschappen in Den Haag begon droog, maar al gauw kwamen er miezerbuitjes voorbij en later op de dag ook steviger buien. De wind werd heel langzaam minder, maar de sprint- en springonderdelen bleven geplaagd worden door de wind. Bij de sprint wind tegen, bij het springen vaak onreglementaire wind in de rug. Wind en regen maakten ook dat de tribunes niet zo bezet waren als op dag één en aan het eind van de wedstrijd was het nog maar een kale bedoening. De deelnemers trokken zich daar echter niets van aan en wierpen, sprongen en renden naar hartelust. Ook de speakers en alle andere vrijwilligers verrichtten stoïcijns hun taak, alleen de elektronische scoreborden bleven af en toe wat moeite hebben met de complexiteit van zo\'n masterskampioenschap; de uitslagen op internet laten ook niet altijd correct zien wie medailles kregen en wie niet. Om de wedstrijden en de uitslagen helderder te maken verdient het wellicht aanbeveling om, net als soms bij internationale masterskampioenschappen, op het startnummer aan te geven tot welke klasse iemand behoort.
Vijf records
Bij de technische onderdelen sneuvelden net als op de eerste dag drie records. Daarvan nam Cor Braak (avVN) er twee voor zijn rekening, bij het verspringen en het discuswerpen M80 namelijk. Cor heeft dit jaar al heel wat records verbeterd en is er ook al tegenaan gelopen dat ze niet allemaal erkend worden. \'Tijd om te oogsten\', zegt hij zelf. Tijdens de NK bracht hij het discuswerpen naar 28,83 meter, dik twee meter verder dan wat hij al in aanvraag heeft staan van eerder dit jaar. Het verspringen bleef met 2,97 net onder de drie meter steken, eerder dit jaar sprong hij 2,83.
Cor Braak met recordformulieren in de weer
Ook Alje Kuiper (Ilion) had zijn zinnen gezet op een record in zijn eerste wedstrijd als M50. Zijn verste sprong van 6,48 had helaas te veel rugwind, maar bij de sprongen met toegestane wind zaten afstanden van 6,01, 6,10 en tenslotte in de laatste pogng 6,19. Het oude record stond met 5,97 op naam van Jeroen Bronwasser.
Alje Kuiper, record, maar niet de gedroomde zesenhalve meter
Bij het snelwandelen vielen twee records te noteren. De overall winnares op de 3000 meter was Marleen Radder (RWV V60) en zij liep naar 18.19,99, een halve minuut sneller dan wat ze eerder dit jaar deed. Bij de mannen was Jan Cornelis (AV Holten) de overall winnaar op de 5000, Hij liep 25.00,28 en was daarmee bijna een minuut sneller dan het oude record M55.
Medailleregen
Naast echte regen was er een regen aan medailles. Maar liefst vijfmaal goud was er voor Wim Threels (M55 GAC-H): de 200 meter ging in 26,63, de 400 in 58,88, in de verspringbak noteerde hij 5,09 meter, bij hoog was het 1,55 en met de speer 38,68.
Viermaal goud was er voor twee dames: Valerie Klostermann (PAC V45) en Eefje Swinkels (V35 HAC). Valerie noteerde 13,60 op de 100, 27,58 op de halve en 61,40 op de hele ronde. Verder 13,61 op de 80m horden. Eefje deed bijna hetzelfde programma: 13,34 op de 100, 27,00 op de 200 en 60,69 respectievelijk 67,03 op de 400 zonder en met horden.
Drie gouden medailles gingen naar vier atleten. Jelle van der Schaaf (Hera M65) liep de 200 (28,48) en 400 (63,82), plus de 300 horden (51,77). Op alledrie de afstanden zat hij niet ver boven het Nederlands record. Justin Francois (Groene Ster M35) combineerde de 110 meter horden (15,37) met de 100 (11,39) en het hinkstapspringen (12,12), terwijl Martien van der Hoorn (M55 Spartaan) drie loopnummers won: 800 (2.22,33), 1500 (5.02,71) én 5000 (17.47,09). Die 1500 was een spannende race met de M60 samen: een paar ronden boemelen werden gevolgd door een snel slot waarin Cees Stolwijk (Altis M60) 0,05 op Martien moest toegeven. Driemaal goud was er ook voor Jan Huijbers. Zijn record hinkstapspringen M60 is in het verslag van gisteren al genoemd, daar kwam een hoogtesprong van 1,61 bij (met niet geslaagde pogingen om zijn eigen in aanvraag staande 1,65 te verbeteren) en een vertesprong van 5,28. De speaker zei bij dat laatste onderdeel dat de wind de grote tegenstander van Jan was, inderdaad hadden alle sprongen met recordafstand onreglementaire ondersteuning van de wind.
Krenten
Maar liefst zeventien atleten en atletes gingen met tweemaal goud naar huis, in alfabetische volgorde: Hanny Barnhoorn, Toine van Beckhoven, Leonie Berden, Jan Harland, Glenn Hoffman, Winston Hofmeester, Sonja Oost, Dick Schrieken, Jan Slootbeek, Tinka Smith, Maarten Smitskamp, Alex Stienstra, Cees Stolwijk, Joeri Voltman, Frank Wiegman, Marijke de Wijs en Joke de Zeeuw. Alle verhalen achter al die medailles kunnen een boek vol anecdotes vullen, zoals dat Toine goud haalde op de 400m horden (het Nederlands record vanwege het beroerde weer nipt missend), eveneens goud op de 200, bovendien zilver op de 400 vlak en dan ook nog brons op de steeple. Hij is in training voor de twintigkamp later dit jaar, dat verklaart deze opvallende combinatie.
De versnelling van het weekend staat misschien op naam van M40 Pip Tesselaar. Het weer leidde dit jaar tot meer boemelraces dan andere jaren en zo was er de 5000 M35-M40 waarin Pip op 700 meter van de finish een ontzagwekkende versnelling inzette. Michiel Otten trachtte hem te volgen maar moest hem laten gaan en zag helemaal aan het sloot ook Peter Heusschen nog voorbijkomen – maar die kwam het goud in de jongere klasse opeisen.
Gaby van Caulil won net als vorig jaar de 3000 meter steeple
Zo was er ook de 5000 M60, waar Bert Streumer soeverein won – onlangs is hij in Thionville Europees kampioen op de tien kilometer op de weg geworden. Er was Tilly Jacobs die op zaterdag bij de V50 een heel erg goede afstand van 4,94 liet noteren bij het verspringen, helaas met te veel wind, en die daar een protesterende spier aan overhield zodat ze zondag op haar 55e verjaardag verstek moest laten en dus geen record in haar nieuwe leeftijdsklasse kon verbeteren. Er was Kees van Giezen die bij het polshoog 2,10 hoogsprong, met grote camera\'s op zich gericht van de EO die een programma over oudere sporters maakt, 65-plus, maar Kees is 77. Er waren spannende races en straatlengten voorsprong, hinkende winnaars en hinkende verliezers, het was kortom bijna net als altijd.
Alle uitslagen zijn hier te vinden
Tekst en foto\'s Weia Reinboud