Robbert Jan Jansen naar 5,40 meter in Liévin
![Robbert Jan Jansen naar 5,40 meter in Liévin](https://d2aiem8k52mzhj.cloudfront.net/Migratie/_1680x945_crop_center-center_80_none/Atletiekbaan.jpg?v=1661259812)
Patrick van Luijk matige generale voor NK Indoor
De vorm van polsstokhoogspringer Robbert-Jan Jansen is groeiende. Waar hij afgelopen zondag in Mondeville niet hoger reikte dan 5,21 meter kwam hij dinsdagavond in het Noordfranse Liévin tijdens de Meeting Pas de Calais tot 5,40 meter (in zijn tweede poging). De daaropvolgende hoogte van 5,50 meter miste hij. Komend weekend komt hij in actie tijdens de AA-Drink NK Indoor in Omnisport Apeldoorn, waar hij vorig jaar 5,60 meter sprong. De limiet voor de EK Indoor Parijs is 5,60 meter. De Fransman Renaud Lavillenie won de wedstrijd met 5,90 meter.
Patrick Van Luijk
Minder goed ging het sprinter Patrick van Luijk af. Eerder dit seizoen kwam hij op de 60 meter al tot 6.66 sec. in Zoetermeer en Apeldoorn. In Liévin werd Van Luijk laatste in zijn serie met een tijd van 6.75 sec. Komend weekend heeft hij tijdens de NK als grootste tegenstander Brian Mariano die in 2009 en 2010 al de titel op de 60 meter veroverde.
Fameuze reputatie
De indoorbaan in Liévin had in de jaren \'90 een fameuze reputatie onder 200-meter lopers. Nergens kon harder gelopen worden, mits geloot werd voor de banen 5 en 6. Zo liepen Bruno Marie-Rose, Linford Christie en Frankie Fredericks er wereldrecords. De Fransman liep zijn record van 20.36 sec. al in 1987. De Brit Christie, toch vooral beroemd om zijn 100 meter zette in 1995 een record van 20.25 sec. neer, nog altijd het Europees record. Hij won er toen met éénhonderste van Fredericks. Fredericks (Namibië) nam een jaar later wraak en liep 19.92 sec. Hij is nog altijd de enige atleet die ooit indoor onder de 20 seconden wist te lopen. Halverwege het eerste decennium van de 21ste eeuw werd het spectaculaire onderdeel in internationaal verband geschrapt, vooral omdat het lopen in de binnenste banen met de gebruikelijke sprintsnelheden te allen tijde minder kansrijk bleek dan de buitenste banen. Bovendien profiteerde de loper in baan 5 of 6 van het voordeel dat hij twee keer naar steil beneden loopt en maar een keer omhoog. Toch wordt het onderdeel nog dikwijls opgevoerd bij internationale meetings en nationale kampioenschappen.
Verslag: Eric Roeske