NK masters goed verlopen, vijftien records
![NK masters goed verlopen, vijftien records](https://d2aiem8k52mzhj.cloudfront.net/Migratie/_1680x945_crop_center-center_80_none/Atletiekbaan.jpg?v=1661259812)
Zondag 27 februari is de NK-maand in het Apeldoornse Omnisport afgesloten met de Nederlandse Kampioenschappen voor masters. Alles wat atletiek een mooie sport maakt was aanwezig, van winnen met een straatlengte voorsprong tot uiterst minieme verschillen, van records tot sippe gezichten. Dat laatste slechts eventjes, want de masters kunnen meestal hun missers goed relativeren. De organisatie verliep vlekkeloos, het tijdschema was door de forse inschrijving zowel aan begin als eind wat uitgebreid en net als vorig jaar hoefden atleten die een nationaal record verbeterden niet zelf een rondje langs de juryleden en scheidsrechters te maken. Dat heeft heel wat geloop gescheeld, want er werden vijftien records verbroken, waarvan één wereldrecord. Met uiteraard het voorbehoud dat de recordcommissie nog goedkeuring moet verlenen.
Deelname
Er waren bijna driehonderd atleten die zich ingeschreven hadden en ze deden vaak aan meer onderdelen mee – enkele fanatieke meerkampers die in het wedstrijdprogramma de vijfkamp misten losten dit gemis op door aan vijf of zelfs zes onderdelen mee te doen. Bij de ingeschrevenen waren kersverse 35-jarigen, herintreders na langdurige blessures, maar ook waren er atleten die om wat voor redenen dan ook de spikes aan de wilgen gaan hangen. Eric Roeske nam twee keer goud bij de M50 mee naar huis en hij kreeg van de geluidsman extra luide en extra opzwepende muziek bij zijn races, omdat hij aangekondigd had dat 2011 zijn laatste wedstrijdjaar zal zijn. Hij sluit daarmee een carrière af met daarin een Nederlandse seniorentitel, een wereldrecord 400m bij de M40 (Potsdam 2002), etcetera.
Eric Roeske na zijn laatste indoor-optreden (Foto Fred Draisma)
Er zijn meer deelnemers die een paar maal goud wonnen, maar uit de uitslagen valt dat niet goed af te leiden doordat daarin het samenvoegen van leeftijdsklassen niet altijd opgenomen is. Wie welke van het enorme aantal medailles mee naar huis nam valt dus nergens na te zien. Door het standaard samenvoegen van 40/45, 50/55 en 60+ toont de inscriptie op de medailles vaak toch al niet de werkelijke leeftijdsklasse van de medaillisten – want de \'jonkies\' moeten best vaak de eer aan een oudere laten.
Records
De speakers wisten vrijwel altijd het publiek deelgenoot te maken van de verbetering van een record, of vestiging van een record, want zeker bij de oudere leeftijdsklassen zijn veel records vacant. Net tot een nieuwe klasse toegetreden goede atleten gaan vaak gretig aan de slag met het zetten van records, waarvoor door de bond soms wel en soms niet een prestatielimiet vastgesteld is. Welke records het hoogst aangeslagen moeten worden is niet gemakkelijk te zeggen, maar hier volgen de vijftien records (gesteld dat de boekhouding in orde is).
Er was één verbetering van een wereldrecord, want ondergetekende sprong met 1.41m een luttele centimeter hoger dan het record V60 van een jaar geleden in Gent. Een heel sterk record bij de looponderdelen is de 1500m M40 van Ron van Diepen die solo naar 3.58,96 liep (het oude record van Benjamin Romkes stond sinds vorig jaar net boven de vier minuten). Masters boemelen zelden, die gaan scheuren op jacht naar records, er waren echt heel veel races waar het duidelijk om de tijd ging. Zo ook bij Cees Stolwijk die als verse M60 ver onder de limiet voor een record op de 3000m dook. Hij lag na een meter al aan de leiding, na twintig meter los van het veld en hij gaf iedereen een paar laps om na 10.22,04 de finish te passeren. Cees: \'het ging heel goed, maar met tegenstand moet het nog wel wat sneller kunnen; binnenkort in Gent bij de EK misschien al\'. Later op de dag liep hij ook nog naar het goud op de 1500.
Weia Reinboud, de lat nog niet op recordhoogte (foto Frad Draisma)
Interessant was het hoogspringen van de M40, waar twee mannen-45 om de eerste plek streden. Johan Nieuwhof en Ronald Naaktgeboren evenaarden met 1,82m beiden het record van Jan Huijbers uit 1997, ze faalden op 1.85, faalden in de barrage op 1,85 en 1,83, waarna Johan op 1,81 de titel greep. Willem Schoone (M65) verbeterde twee records. Bij het verspringen verpulverde hij het zeer oude record van Jan Oerlemans uit 1993 door met 5,20 precies een meter verder te springen. Op de 60m liep hij in de serie met een tijd van 8,65 zonder voluit te gaan al een fractie sneller dan Jelle van der Schaaf vorig jaar, om er in de finale 8,44 van te maken. Ook bij de 60m M55 werd in de serie uitlopenderwijs een record gelopen. Ruud Wieles liep met 7,85 sneller dan de in aanvraag staande 7,89 van Ricardo Hill. In de finale startte Ruud helaas niet, maar Ricardo wist met 7,82 het record voorlopig veilig te stellen.
Bij het polshoog deed Jos Warmerdam vergeefse pogingen om het record van Marc van Vliet uit 1999 twee centimeter te verhogen en op 3,72 te zetten, maar daarna had Marc Suvaal 3,82 als aanvangshoogte en hij slaagde direct. Op vier meter werkte de stok vervolgens niet mee, het blijf vooralsnog bij 3,82. Bij het hinkstapspringen bracht Maarten Smitskamp het record M45 op 12,36m – het oude record stond met 12,01m al tien jaar op naam van Glen Gentle. Op de 800m M35 liep Marijn van der Putten solo naar 1.56,08, twee seconden sneller dan Ronald Weevers drie jaar geleden. Eveneens op de 800 liep Wim Metselaar met 2.36,95 een kwart minuut sneller dan het record M65 van Piet Baas uit 1999. In de boven genoemde race van Cees Stolwijk op de 3000m liep Gilles Bosman net onder de limiet voor een record M70, zijn tijd was 13.25,29. Deze mannen liepen gecombineerd met een aantal vrouwen, waarvan Nicole Loeve het record V45 van Dula Brandsma (2000) een halve minuut aanscherpte: 12.01,30.
Dan was er naast de NK voor masters ook een NK snelwandelen – waar nogal wat masters in het veld te vinden waren. Bij de mannen werd Harold van Beek overall-winnaar en zijn tijd op de 5000m was een royale verbetering van zijn eigen Nederlandse record M45: 22.06,97. Bij de 3000m van de vrouwen kreeg Marleen Radders het brons, haar tijd van 18.07,67 was bijna twee minuten sneller dan het record V60 van Riet Jonkers uit 2008.
Krenten
Het is ondoenlijk om alle bijna-records of andere krenten uit de pap te vermelden. De spannendste strijd was wel de 800m voor mannen-60, waar het verschil tussen Hans Smeets en Bert van Venrooy slechts 0,01 seconde bedroeg. Helemaal niet spannend waren de 800m en 400m voor V35 die beide soeverein door Ingrid Grutters werden gewonnen. Op de 800m bleef ze zonder tegenstand met 2.12,43 slechts iets boven de tijd die ze bij het NK senioren in het peloton liep. Haar 400m won ze in 59,16.
Tilly Jacobs tijdens de finale 60m (foto Ingrid van Dijk)
Het verspringen M50 was daarentegen weer spannend. Glen Gentle stond lang aan de leiding, werd in de laatste ronde door Wim Smit voorbij gestreefd, waarna Glen met 4,85 hem weer met één centimeter overtrof. Het lukte René Hondelink net niet om het hoogspringrecord van 1,50m (Teo Maat) bij de M60 te evenaren; René is ploegleider van de bijna tweehonderd Nederlanders die over een paar weken naar de EK in Gent gaan, hij is bovendien \'bobo\' geworden, zoals de speaker meldde, bij de Europese mastersorganisatie EVAA. Een snelle tijd was er met 8,66 voor Tilly Jacobs op de 60m V50, niet ver verwijderd van haar NR van 8,43, terwijl ze dit jaar naar de volgende klasse gaat. Ook won ze het verspringen met een afstand van 4,63m. De nestor van de deelnemers was Kees van Giezen, die als 77-jarige eenvoudig over 2,20 polshoogde.
Sneeuw
Na afloop wachtte de deelnemers buiten natte sneeuw, waarmee hét voordeel van indooratletiek weer eens werd onderstreept. Het was in de hal van Apeldoorn warm, geanimeerd, gezellig en bij tijd en wijle erg spannend. Voor honderddertig van de deelnemers geldt nu: op naar Gent!
Tekst Weia Reinboud