Nikita den Boer: De vrouw van de lange adem
![Nikita den Boer: De vrouw van de lange adem](https://d2aiem8k52mzhj.cloudfront.net/Migratie/_1680x945_crop_center-center_80_none/Nikita-den-Boer.jpg?v=1661347794)
Ze was de verrassing van vorig jaar: Nikita de Boer won in oktober de marathon van Londen. Afgelopen week was ze goed voor 3 medailles tijdens de Europese kampioenschappen atletiek in Bydgoszcz. Over minder dan 3 maanden gaat ze naar Tokio met maar één doel: Goud op de marathon.
Wanneer Nikita den Boer in 2013 rustig een ‘wheelie’ maakt in haar rolstoel, op het vliegveld van Londen, wordt ze aangesproken door bondscoach Arno Mul. Of ze zich wil aanmelden voor de Paralympische talentendag, die een maand later zou worden gehouden. Daar wordt haar potentie voor het wheelen ontdekt. Den Boer mag zich melden in de talentenselectie op Papendal. De eerste jaren ligt de focus op de sprintonderdelen. Daar zat ze al vrij snel op haar maximale niveau. De progressie was er snel uit. Nikita: ‘Na een gesprek met Arno, besloten we de lange afstanden te gaan proberen. Vanaf het eerste moment was ik gelijk verkocht.’ Den Boer moet nu lachend toegeven dat ze nu de 100 meter helemaal niks meer aan vind. ‘Ik kan gewoon niet starten en kom langzaam op snelheid. Maar als ik eenmaal op gang ben, zit er snelheid in die bak en kan ik heel lang door blijven gaan.’
‘Als ik eenmaal op gang ben, zit er snelheid in die bak en kan ik heel lang door blijven gaan.’
De overstap naar de lange afstandenwerpt al snel zijn vruchten af. In 2019 plaatste den Boer zich voor de 5000 meter van de WK Para-atletiek in Dubai. Hier eindigt den Boer onverwachts als vierde: de bevestiging dat de lange afstanden haar domein zijn voor de komende jaren.
![](/sites/default/files/userfiles/Nieuwsitems/Atletiek-nl/51224502762_252910e10e_o.jpg)
Haar debuut op de marathon, tijdens de marathon van Londen in oktober 2020, werd er een om van te dromen. ‘Het was echt een bizarre race. Ik had van te voren bedacht, dat ik met drie anderen zou gaan strijden om het podium. Ik wilde vooral bij hun aanhaken en volgen. Al snel kreeg ik door dat het tussen Manuela (Scharr, Zwitserse concurrent) en mij zou gaan. Scharr had een zwak moment, precies toen we met zijn tweeën langs het coachvak reden. Op dat moment riep Arno heel hard dat ik nu mijn aanval moest plaatsen. Ik verhoogde mijn snelheid en reed meter voor meter bij haar weg.’ De eerste marathon van den Boer, werd gelijk een overwinning.
'Ik verhoogde mijn snelheid en reed meter voor meter bij haar weg.’
Dit jaar zet de progressie van den Boer zich voort. Nadat ze al verschillende Nederlandse records wist te verbreken dit seizoen kwam den Boer afgelopen week met 3 medailles terug van de Europese kampioenschappen: brons op de 800 meter en zilver op de 1500 en 5000 meter. ‘Helaas heb ik niet gewonnen. Op de 5000 meter had ik de meeste kans, maar ik was in strijd verwikkeld met twee Zwitserse atleten die zich tactisch tegen mij wilde uitspelen.’
![](/sites/default/files/userfiles/Nieuwsitems/Atletiek-nl/51225247043_5407337307_o.jpg)
Op de afstanden waar ze tijdens het EK zilver won, wil ze ook graag tijdens de Paralympische Spelen van Tokio op uitkomen. Toch blijft de marathon voor haar tijdens de Paralympische Spelen het hoofddoel. ‘Op de marathon heb ik de meeste kans op een medaille. Het is een zwaar parcours die mij goed ligt. Ik heb er alle vertrouwen in dat ik daar een mooi resultaat kan neerzetten.’
De marathon op de Paralympische Spelen is dan wel het hoofddoel dit jaar, maar daarna is het seizoen zeker nog niet klaar. Sterker nog, het is dan net begonnen. ‘Vanaf september beginnen de marathons in de grote steden weer. Het plan is om die van Londen en New York te gaan rijden.’ Den Boer durft ook al verder te kijken. ‘Ik wil zeker door richting de Spelen van 2024 in Parijs.’ In aanloop daarnaartoe wil den Boer zoveel mogelijk marathons en andere toernooien rijden.
Maar eerst is de focus gericht op Tokio. Op die ene versnelling een paar kilometer voor de streep waardoor ze als eerste in de straten van de miljoenenstad over de finishlijn komt.
Tekst: Jelmar Bos
Fotografie: Paralympic Games