Martina met diarree naar Nederlands record
![Martina met diarree naar Nederlands record](https://d2aiem8k52mzhj.cloudfront.net/Migratie/_1680x945_crop_center-center_80_none/Atletiekbaan.jpg?v=1661259812)
Alle ogen waren hem gericht. Churandy Martina (26) kon in Hengelo zijn beslissing, om voortaan voor Nederland uit te komen, opluisteren met een fraai nieuw Nederlands record op de 100 meter. Met misschien wel een overwinning voor het publiek dat hij nu zijn eigen mag noemen. In de loop van de middag begon Martina zich echter steeds beroerder te voelen. ‘Iets verkeerds gegeten. Wat? Ik weet het niet.\'
Erg vrolijk zat hij er na afloop niet bij, als gevolg van de diarree. ‘Ik moet misschien wel overgeven, maar ik heb niks meer...\' Martina liep toch. Zijn 10,10 seconde was toch nog goed voor een tweede plek achter good old Kim Collins (10,05), de nu 35-jarige wereldkampioen van 2003 uit St. Kitts. Martina was wel sneller dan Richard Thompson, de nummer twee van de Olympische finale van Beijing. Maar die prestatie uit 2008 herinnert niemand zich meer, omdat de nummer één nu eenmaal Usain Bolt was.
Die 10,10 was ook een verbetering van het nationale record van Guus Hoogmoed (10,15). En kwalificatie voor de WK in Daegu en een Olympische nominatie. Dat Martina een 10,10 uit het brakke lijf perste zegt alles over zijn kwaliteiten. Zijn trainer Dennis Mitchell was dik tevreden: ‘Goede start van het seizoen.\' De afgelopen maanden hadden trainer en pupil juist hard gewerkt aan verbetering van de start. ‘En die was goed,\' aldus Mitchell. ‘Alleen viel het middenstuk nu wat tegen. Maar we hebben nog een lange zomer om daaraan te werken.\'
Martina, de nummer vier van de Olympische 100 meter in Beijing 2008, heeft in Mitchell een coach die het klappen van de zweep kent. Zelf een begenadigd sprinter, met het brons van Barcelona 1992 als mooiste trofee, stond bekend als Dennis the Menace of the Green Machine, die in 1999 zelf deelnemer was in Hengelo. Als coach is hij vooral streng voor zijn atleten. ‘Hij is heel gedisciplineerd. Je moet écht niet te laat komen op de training,\' weet Martina. Zijn coach was vroeger vooral een heel goede starter. ‘En dat is mijn zwakke punt, daar werken we aan. Ik kom wel goed uit de blokken, maar mijn de eerste twee, drie stappen zijn een beetje slow.\'
In Hengelo, had Martina vrijdag al tijdens een persconferentie op Schiphol gezegd, voelt hij zich thuis. Het is de baan waar hij twee jaar geleden een record vestigde met 9,97 seconden. Het was destijds de eerste keer, dat een 100 meer onder de magische grens van 10 seconden werd gelopen. Dat had Martina zondag heel graag willen herhalen.
De finale op de 100 meter was het sluitstuk van de FBK Games. De editie van 2011 was mooi, maar miste een paar echt uitroeptekens, die het stadion in vervoering brachten. Fraai waren natuurlijk de drie beste wereldprestaties dit jaar; kogelstoter Reese Hoffa (21.87 meter), Dayron Robles op de 110 meter horden (13,07 seconden) en Maryam Jamal op de 1500 meter (4.00,33).
Op de 5000 meter bij de mannen waren de ogen gericht op Yenew Alamirew, van wie voorzichtig wordt gezegd dat hij de volgende is, de nieuwe Ethiopiër na Haile Gebrselassie en Kenenisa Bekele. En waar anders dan in Hengelo zou hij dat moeten onderstrepen? Maar Alamirew bleef roemloos steken op plek vier, achter winnaar Edwin Soi (12.59,15), Vincent Chepkok en Jacob Cheshari, allen uit Kenia.
Op de 800 meter was de winst voor de Pool Adam Kszczot (1.45.11). De Europese indoorkampioen van Parijs bleef niet alleen Boaz Lalang uit Kenia (1.45.31) en de Kuweiti Mohammed Al-Azemi (1.45.35), maar ook landgenoot Marin Lewandowski, die vorig jaar de Europese titel voor zich opeiste. Kszczot werd in Barcelona derde, kort voor Arnoud Okken, die gisteren genoegen moest nemen met de zesde plaats (1.46.46). Lang bungelde Okken (29) achteraan, om sterk op te rukken in de slotmeters. ‘Het zag er kansloos uit en ik had ook moeite het tempo te volgen. Maar ga je voorin lopen, heb je de laatste meters niks over. Nu kon ik nog veel jongens inhalen.\'
De sponsorloze Okken, die in Hengelo met een shirt met Popeye op de borst op de baan verscheen, kwam niet in de buurt van de WK-limiet (1.45,65) net zo min als Bram Som (1.46,67). Ook hij rukte vanuit het achterveld nog op naar plek negen, meer zit er voor Som op het moment ook niet in. ‘Was dit niet de FBK geweest, was ik ook niet aan de start gekomen. Ik ben gewoon minder ver, dan ik had gehoopt.\' Kuitklachtjes, zoals hij zelf omschrijft, hebben hem op achterstand gezet. ‘Daar kun je misschien doorheen lopen, maar dat heb ik niet gedaan.\'
In januari had Som met zijn manager Ellen van Langen het programma uitgestippeld voor de maanden die gingen komen. ‘Goed zijn in Hengelo was de opzet.\' Het pakte anders uit, de FBK Games werd pas zijn eerste race dit jaar. Zorgen over plaatsing voor de WK in Daegu maakt hij zich niet. ‘Hallo, dat is over drie maanden.\'
Ook Rutger Smith was er niet klaar voor. Dat bleek zaterdag al bij het kogelstoten in hartje Hengelo. Na drie ongeldige pogingen lag hij uit de wedstrijd. Een dag later, in het FBK-Stadion, overtuigde hij ook niet met de discus. Een maand eerder in Chula Vista liet hij die nog vliegen naar 65.60 meter. Goed voor de WK, goed voor een Olympische nominatie. Gisteren bleef het bij 61,57 meter. De laatste poging liet hij zelfs schieten. Smith zelf reageerde laconiek: ‘Gewoon niet fit. Ik kreeg ook last van m\'n achillespees.\' In Californië leek hij nog te hebben afgerekend met de problemen van de voorbije jaren. En nu zo\'n mislukt weekeinde Smith: ‘Maar we hebben ervoor gekozen na Californië vol door te trainen. Ook afgelopen week nog.\'
Erik Cadée overtuigde juist. In de tweede ronde ging hij met 66.16 meter zelfs even aan de leiding. Wereldkampioen Robert Harting antwoordde een ronde later met 68.23 meter, waarna de topdrie niet meer veranderde. De Pool Piotr Malachowski werd derde met 65.25 meter. ‘Ik kan ook in Nederland ver smijten,\' aldus de 27-jarige Brabander. ‘Niemand kan nu nog zeggen, dat ik het alleen in Amerika kan.\' De opmars van Cadée is gestaag, veelbelovend. ‘Maar ik ben er nog niet. Het is te wisselvallig, vooral technisch.\'
Na zijn mislukte finale tijdens de EK in Barcelona vorig jaar, heeft hij ook ingezien dat hij mentaal sterker moet worden. Daarvoor werd de steun ingeschakeld van sportpsycholoog Marco Hoogerland. En met behulp van Addu Krevald, specialist in de biomechanica werd zijn worptechniek geanalyseerd en aangepast. ‘Mijn arm hou ik nu iets hoger en ik draai een kwartslag méér in de ring.\'
Yvonne Hak had zich meer voorgesteld van haar 800 meter. Eigenlijk wilde ze ‘alles\': winnen en zich kwalificeren voor de WK (2.00,50). Ze bleef steken op een vijfde plek in 2.00,76. Haar race verliep tot het ingaan van de laatste bocht ideaal voor de nummer twee van Barcelona. Op de EK had de 24-jarige studente geneeskunde achter de ongenaakbare Mariya Savinova het zilver gegrepen, vooral door de sterke Britse Jenny Meadows te verslaan.
Die laatste 200 meter, dat is hét wapen van Hak. Maar in Hengelo denderde Meadows na 600 meter over alles en iedereen heen. Hak: ‘Ik zat op dat moment goed. Toen Meadows het gas erop gooide, kon ik niet mee. Daar baalde ik zo van, dat de rest ook nog langs kwam.\' Ze had zich in de afgelopen weken en maanden gericht op de FBK Games. ‘Misschien kom ik nog net iets te kort voor dat laatste stuk. Dit bevestigt maar weer, dat je er niet te makkelijk over mag denken.\'
Gregory Sedoc was bij het startschot al kansloos op de 110 meter horden. Wat wil je, met Terrence Tremmell, Joel Brown, Andy Turner in de baan. Om nog maar te zwijgen over wereldrecordhouder Dayron Robles (12.87). Toch was Sedoc vooral kansloos door het snelle startschot. ‘Ik was nog niet eens omhoog gekomen. Daarom moet ik met 13,47 tevreden zijn. Met een normale start was ik zeker een tiende van een seconde sneller geweest,\' schatte hij in. Sedoc werd vierde, nog voor Brown en Turner. Ook dat stemde hem tevreden.
Tijdens de FBK Challenge, voorafgaande aan de FBK Games, kwalificeerde de Nederlandse estafetteploeg (Nikki van Leeuwen, Anouk Hagen, Loreanne Kuhurima en Kadene Vassell) zich in 44.86 voor de EK-23 in Ostrava. ‘We voelden dat het vandaag ging gebeuren,\'zei Kuhurima, die vorig jaar in Moncton met de juniorenploeg al brons op de 4x100 pakte.
Ronald Hertog (22) van het Dutch Parathletics Team gooide de speer naar een Europees record. De nummer twee van de WK in Christchuch begin dit jaar, verbeterde zijn pr en daarmee het Europese record.
Voor alle uitslagen, klik hier
Tekst: Pim van Esschoten, foto\'s: Coen Schilderman