De zomer van Oranje: highlights EK-23
![De zomer van Oranje: highlights EK-23](https://d2aiem8k52mzhj.cloudfront.net/Migratie/_1680x945_crop_center-center_80_none/header20ek-23.jpg?v=1656411467)
Het is bijna weer voorbij, die mooie atletiekzomer van Oranje. Maar nog niet helemaal! De komende weken blikken we terug op de hoogtepunten van de vijf belangrijkste internationale toernooien.
Deze week trappen we af met het EK onder 23, dat van 13 tot en met 16 juli werd gehouden in het Poolse Bydgoszcz. In zes cijfers vatten we de belangrijkste highlights van dit toernooi samen.
3
Drie medailles behaalde de Nederlandse equipe in Polen. Op dag twee van het toernooi was kogelstoter Denzel Comenentia het eerste lid van de Oranje-selectie die het podium mocht beklimmen: hij veroverde zilver. Een dag later vielen ook Nadine Visser en Laura de Witte in de prijzen. Visser was de allerbeste op de 100 meter horden. De Witte veroverde brons op de 400 meter. Het leverde Nederland een vijftiende plaats op in de medaillespiegel.
3
Dat Comenentia naast de hoofdprijs greep bij het kogelstoten was niet bepaald een schande. Onze landgenoot had namelijk het maken met een buitengewoon goede tegenstander, die ook nog eens het thuispubliek op z'n hand had. We hebben het hier over Konrad Buckowiecki. Deze Poolse reus, die 125 kilo schijnt te wegen, verbeterde tijdens dit toernooi liefst driemaal het Championship Record. Dit kampioensrecord staat hierdoor nu op 21.59 meter.
4
Duitsland was het succesvolst in de atletiekhoofdstad van Polen. De Duitse atleten ging niet alleen met de meeste gouden plakken (vier) naar huis, ook pakten zij de meeste medailles (achttien). Opvallend: Duitsland greep zowel bij de mannen als de vrouwen de macht op de 1500 meter. Marius Probst en Konstanze Klosterhalfen, die in augustus meedeed aan het WK, zorgden op deze afstand voor Duits succes.
12.92
Nadine Visser liet in Bydgoszcz zien dat er op de 100 meter horden in haar leeftijdscategorie maar één vrouw de meest constante is. Visser was de snelste in de kwalificaties - ex aequo - in de halve finales én ook op het moment dat er om de prijzen werd gelopen. Het verschil met de nummer twee, de Wit-Russische Elvira Herman, was maar drie honderdsten. Maar dat mocht de pret natuurlijk niet drukken. Visser ging met een tijd van 12.92 seconden de boeken in al als de beste vrouw van dit onderdeel. Haar tweede medaille al in deze discipline, twee jaar eerder op de EK-23 in Tallinn pakte zij brons.
14
De organisatie in Bydgoszcz wist precies waar het aan begon, toen bekend werd dat de Poolse stad dit jaar de gastheer zou zijn van de EK onder 23 jaar. Veertien jaar geleden, in 2003 dus, vond het belangrijkste jeugd-EK hier ook al plaats. En toeval of niet, een atlete die toen daar namens Nederland zilver won, reisde nu wederom af naar Bydgoszcz. Yvonne van Langen werd daar als talent tweede op de zevenkamp en hoorde nu als teambegeleider tot de trainingsstaf.
20
Het aantal Nederlanders dat acte de présence gaf in Bydgoszcz. Een verrassend aantal. Er zouden namelijk aanvankelijk 19 atleten in het vliegtuig naar Polen stappen. Inderdaad, zouden. Want een paar dagen nadat de deelnemerslijst al was gepresenteerd, werd Marije van Hunenstijn alsnog toegevoegd aan de equipe. Terwijl zij het EK al eigenlijk uit haar hoofd had gezet, liep de Apeldoornse sprinter de limiet voor de 100 meter in Zwitserland. Gevolg: ze mocht alsnog mee naar het toernooi. Helaas liep Van Hunenstijn tijdens haar eerste race een hamstringblessure op, waardoor haar toernooi al na een dag erop zat.
Foto: Coen Schilderman