Atletiek Inside: Werpsucces in de VS
![Atletiek Inside: Werpsucces in de VS](https://d2aiem8k52mzhj.cloudfront.net/Migratie/_1680x945_crop_center-center_80_none/Atletiekbaan.jpg?v=1661259812)
Op donderdag 28 april was het Olympische Trainingscentrum in Chula Vista het toneel van de tweede
discuswedstrijd die ik in de Verenigde Staten afwerkte.In de eerste trainingsweek had ik nog veel last van het tijdsverschil.
De eerste wedstrijd in La Jolla kwam daarom voor mij nog iets te vroeg, ondanks redelijke weersomstandigheden.
Waarschuwing aan de muur van de kleedkamer in La Jolla....
De trainingsdagen na die eerste wedstrijd pasten we mijn techniek iets aan.
Het ritme moest beter en werd ook beter.
In de training nam ik flink gas terug om met een uitgeruster lijf aan de tweede wedstrijd te kunnen
beginnen. Geen gemakkelijke opgave voor mij omdat ik, bij wijze van spreken bij voorkeur liever iets
teveel doe dan te weinig. Op dinsdag 26 april werkte ik \'s ochtends een korte krachttraining af en
\'s middags maakte ik nog een worp of 50, 60 met een werpbal en 1kg disci: toch een 100 - tal worpen
minder dan tijdens een stevige wintertraining. Op woensdagochtend deed ik enkel
hordengymnastiek en wat sprongseries.
Maarten Persoon en Monique Jansen tijdens het rekken voor de training
Om de zinnen wat te verzetten vereerden we de kleding-outlet vlak bij de Mexicaanse grens \'s middags
met een kort bezoek en op donderdagochtend voor de wedstrijd speelden we kaartspelletjes.
Dit om niet aldoor bezig te zijn met de telkens terugkerende gedachten aan de komende wedstrijd.
Want hoe je het ook wendt of keert: ik wilde me in navolging van Erik zo snel mogelijk voor het WK
kwalificeren. Vroeg in het seizoen de limiet halen, dat zou voor ontspanning zorgen in plaats van
\'krampachtig\' een limiet na te moeten jagen. Bovendien zouden we dan na terugkomst uit de Verenigde
Staten weer harder kunnen doortrainen zonder de noodzaak snel opnieuw te moeten pieken.
De wedstrijd zou om 13 uur plaatselijke tijd beginnen. Aangekomen op het trainingcentrum bleek dat
de voorwaarden voor een goede prestatie aanwezig waren. Behalve een lekker zonnetje zorgde een
constante wind uit de goede hoek voor extra uitnodigende omstandigheden. Tijdens het inlopen voelde
ik mij al goed. Bij het inwerpen raakte ik de discus telkens slecht maar toch kon dat mijn goede gevoel
niet wegnemen. Meteen de eerste worp in de wedstrijd lukte het me om de discus beter te raken.
Met 61m30 wierp ik meteen de WK limiet. Wat vaak gebeurt is dat je na een goede worp de concentratie
verliest. Ik wist echter dat als ik nu gefocust bleef, ook nominatie voor de Olympische Spelen in Londen
binnen bereik lag. Ondanks het gevoel de tweede worp niet vol te raken, vloog de discus naar 62.22m.
Ik kon bijna niet geloven dat het zo makkelijk ging. Daarna was het moeilijk gefocust te blijven.
Toch landde ook de derde worp nog voorbij de WK limiet (60m73). Toen ik de spanning uit mijn lijf
voelde wegvloeien besloot ik in overleg met Gert nog een techniekvariant uit te proberen.
Ook uit deze langere draai wierp ik nog 28 centimeter voorbij de 60 meter. Daarna was de concentratie
weg en de koek op.
Verschillende startposities
Dat deze afstand er dit seizoen in zat, wist ik wel maar dat het nu al was gelukt gaf me een onwerkelijk
maar heerlijk gevoel. Hetzelfde soort gevoel dat ik vorig jaar ook even had toen ik voor het eerst in mijn
leven voorbij de 60m gooide. Toen werd dat gevoel onderbroken doordat ik halsoverkop terug moest naar
Nederland omdat mijn vader was overleden. Ik weet zeker dat hij enorm trots zou zijn geweest en ik was
daarom ook in gedachten bij hem na deze wedstrijd. Hij was zelf een sportman en hij zou hebben beseft
wat deze prestatie voor mij betekent...
Erik, Rutger en Maarten begonnen een uur later aan hun wedstrijd. Rutger maakte 2,5 jaar na zijn laatste
discuswedstrijd een geweldige come-back en liet daarmee zien wat een topper hij is: een WK limiet en
Olympische nominatie! Erik won de wedstrijd bij de heren en wierp een mooi persoonlijk record.
Daarmee staat op hij dit moment zelfs eerste op de wereldranglijst! Maarten kon de discus nog niet naar
een PR afstand laten vliegen. In training draait hij echter steeds beter en hij zal zonder twijfel de
komende wedstrijden gebruiken om zijn afstanden tot nu toe te verbeteren.
Meten is weten!
Al met al een unieke dag die moeilijk te overtreffen valt: drie discuswerpers gekwalificeerd voor de
Wereldkampioenschappen in Daegu en genomineerd voor Londen!
Aanstaande zondag doen we een wedstrijd in Irvine. Ik werp om 21.00 uur, Maarten en Rutger om 24.00 uur
Nederlandse tijd.
Erik slaat deze wedstrijd over om zich op te laden voor onze laatste wedstrijd op donderdag 5 mei.
Verslag: Monique Jansen